Πάντα μ' άρεσε το μωβ

Λίγο κυκλάμινο που χάιδευε τις άκρες απ' τα χέρια

Που χάιδευε τις άκρες απ' τα χέρια

Εκεί που έδιναν τα πρώτα χάδια δυο κορμιά

Πάντα μ' άρεσε το μωβ

Το λίγο πένθος που διαρκεί και κάνει παύση

Που διαρκεί και κάνει παύση

Εκεί που δίνουν τους πρώτους όρκους οι άνθρωποι

Μια γεύση μωβ στα χείλη σου μυρίζει

Είναι το χρώμα που αναβλύζει

Πριν χαράξει

Και πριν δύσει

Είναι το δειλινό που σ' όλα μοιάζεις πάλι

Ή που όλοι μοιάζουν τώρα πια πολύ συνηθισμένοι;

Πάντα μ' άρεσε το μωβ

Έκλεβα λίγο μπλε στο κόκκινο να ρίξω

Λίγο μπλε στο κόκκινο να ρίξω

Ο ουρανός να νιώσει αίμα ανθρώπου

Μια γεύση μωβ στο σώμα σου μυρίζει

Είναι το χρώμα που αναβλύζει

Πριν χαράξει

Και πριν δύσει

Είναι το ξημέρωμα που σ' όλα μοιάζεις πάλι

'Η που τίποτε δεν είναι πια συνηθισμένο;

Άγγελος Καρυστινός

Γιώτα Δημητρακοπούλου